Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/6622 K.2013/20298

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi ve denetime olanak sağlaması bakımından kesinleşme ve infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça konu hurdaları taşımakta kullanılan at arabası ile çalınan malların değerinin orantılı olup olmadığı tespit edildikten sonra, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları, karar yerinde gösterilip tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden at ve at arabasının müsaderesine karar verilmesi,

5-Yargılama giderinin her sanığa, sebep oldukları tutar kadar yükletilmesi gerektiği gözetilmeden "eşit olarak tahsiline" karar verilmesi suretiyle CMK'nın 326/2. madesine aykırı davranılması,