Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/686 K.2013/18705

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca infaz edilmiş sayılacağı tarihe veya cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına hükmedilmemiş ise de, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş, sanıkların, yakınanın evine girerek hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında;

eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1-4 ve 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK’nın 51.maddesinin 3.fıkrasına göre, cezasının ertelenmesine karar verilen sanık ... hakkında hükmedilen 1 yıl deneme süresinin, mahkum olduğu 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanıklar ... ve ...’nın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, maddede öngörülen hakların tamamından yoksun kılınmanın hükümlülüğün doğal sonucu olup takdire bağlı bulunmadığı gözetilmeden, adları geçen sanıkların TCY’nın 53/1-d bendinde yazılı haklardan yoksun kılınmasına karar verilmesiyle yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm ile “5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümden “1 yıl” yazan kısmın çıkartılması, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme “1 yıl 11 ay 10 gün” ifadesinin eklenmesi.