Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/7402 K.2013/25443

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden uygulanmamasına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğu ve sanığın silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kolluk görevlilerince düzenlenen 24.07.2004 tarihli görgü tespit tutanağında “aracın camının sert bir cisim yardımıyla kırıldığının” belirtildiği. 03.05.2007 tarihli oturumda dinlenen teknik bilirkişinin “aksine bir beyan bulunmadığı dikkate alınarak aracın camının muhkem olduğunun kabul edilmesi gerektiği, ancak cam değiştirilmiş ise muhkem kabul edilemeyeceğini” beyan ettiği; araç camının orijinal olmadığına ilişkin iddia ve kanıtın da bulunmadığı.

UYAP’tan yapılan sorgulamaya göre, suç tarihinde güneşin 19:20’de battığı ve eylemin 17:30 sularında gündüzleyin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (pek hafif) maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 53, 151/1, 53 maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra,

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından ve hükmedilen sonuç ceza sanık lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.