Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/7442 K.2014/1038

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan N.. Y.. ile tanıklar N.. K.., H.. S.. ve U..

Y..’ın beyanları, dosya kapsamındaki diğer bilgi, belge ve deliller birlikte değerlendirildiğinde; kardeş olan sanıkların suç tarihinde katılana ait ve mezarlık olarak kullanılan arazi içerisindeki ağaçları kestikleri; savunmalarında, “Arazi içerisinde atalarına ait mezarların bulunduğunu ve buranın kendilerine ait olarak bildiklerini, mezarlığı temizlemek amacıyla ağaçları kestiklerini, arazinin katılana ait olduğunu bilselerdi ağaçları kesmeyeceklerini” beyan ettikleri; tanık N..

K..’nın, “Arazinin sanıklar ve katılan tarafından ortak kullanıldığını” belirttiği; tanık U..

Y..’ın, “Sanıkları ağaç keserken gördüğünü, ancak bu arazide sanıkların ailesine ait mezarlar bulunduğu için arazinin onlara ait olduğunu düşündüğünü, arazinin amcasına ait olduğunu sonradan öğrendiğini” ifade ettiği; bu bağlamda, sanıkların hataya düşerek atılı eylemi işlediklerinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunda aranan manevi unsur, yani kastın varlığından söz edilemeyeceği düşünülmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,