Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/8106 K.2013/23482

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın savunmalarında, “Aracın kapılarının açık olduğunu” beyan etmesi, 2.9.2006 tarihli olay yeri inceleme raporunda; “Aracın kapı ve camlarında” bir zorlamanın olmadığının” belirtilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanık lehine değerlendirme yapılarak eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 141/1.maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Suçun gece vakti işlenmiş olduğunun 30.8.2006 tarihli tutanak içeriğinden açıkça anlaşılmış olması karşısında; sanığın cezasından 5237 sayılı TCY'nın 143.madde uyarınca artırım yapılmaması,

3- Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,