Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/8284 K.2014/166

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, mağdur ...'den hırsızladığı kredi ve bankamatik kartlarıyla para çekmeye çalıştığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 245/1, 35.maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 232/2-d maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında yazılmayan sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı tarih ile tahliye tarihinin yerinde ilavesi mümkün görüldüğünden; sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCY'nın 63.maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasından indirilmesine karar verilmemiş ise de, anılan hususun infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden; kovuşturma başladıktan sonra etkin pişmanlık nedeniyle sanığın cezasından indirim yapılırken TCY'nın 168/2 olan uygulama maddesinin 168/1 olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa yüklenen eylemin 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı; mağdurun 18.6.2009 günlü oturumda “sanıkla uzlaştığını”, sanığın da 22.7.2009 günlü oturumda “uzlaşmanın olmasını istediğini” beyan etmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 254/2.maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,