Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/8455 K.2013/25693

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun, silahla, birden fazla kişi ile birlikte ve işyerinde işlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, uygulama karşısında, sonuca etkili görülmediğinden, sanıklar ve kimlikleri tespit edilemeyen arkadaşlarının katılanı işyerinde bulunan bakır telleri keserek kamyonete yükledikleri sırada işyerinde bekçi olarak çalışan tanığın sanıklara engel olmak istediği, sanıklardan birinin tanığa bıçak göstererek "bize engel olmaya çalışırsan seni öldürüz" dediği,

tanığın jandarmaya haber verdiği ve jandarma tarafından sanıkların yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanarak sanıkların cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen alınmasına” şeklinde karar verilmesi,