Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/9326 K.2013/23428

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve suç arkadaşının yakınanın iş yeri önündeki askıdan hırsızlamak suretiyle aldığı paltoyu, yakınan ve tanığın kendilerini görmesi üzerine yere atarak kaçmaya çalıştıkları, yakınan ve tanık tarafından yakalandıkları, eylemin kalkışma aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, somut olayda sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediği ve suça konu paltonun üzerinde ele geçirilmesi halinde, aleyhine kanıt oluşturacağını düşünerek yere attığının kabulü gerekirken,

“etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek cezasından koşulları ve uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile indirim yapılması ve adli sicil kaydında kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanığın cezasının anılan Yasanın 51. maddesi gereğince ertelenmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği ve ne şekilde tahsil edileceği belirlenmeden “sanıklardan alınmasına” karar verilerek 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,