Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/9478 K.2013/22735

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık ...'nun şüphe üzerine kolluk tarafından yakalandığında yakınan ... konutundan çaldığı elbise, gerçek ve sahte takılar, 10 TL para, ayakkabı, saat gibi eşyalardan bir kısmını verdiği ve sakladığı yerleri söyleyerek bunun yakınana iadesini sağlayıp kendisinin zararını kısmen karşıladığı; yine sanık ...'nun şüphe üzerine kolluk tarafından yakalandığında yakınan .... iş yerinden çaldığı anteni sakladığı yeri söyleyerek bunun yakınana iadesini sağlayıp kendisinin zararını tamamen karşıladığının anlaşılması karşısında; yakınan .... kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak,

sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi ve yakınan ... karşı işlenen hırsızlık suçu yönünden anılan Yasanın 168/1. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-18.08.2006 günü gündüz saatlerinde yakınan ... ait sürücü kursunun, sürücü adayı mola yerine kapı zorlanıp girilerek hırsızlık suçunun işlenmesi şeklinde gerçekleştirilen eylemde; sanığın 20.10.2006 günlü celsede yakınan isimlerini karıştırması nedeniyle, yakınan ... karşı işlenen suç nedeniyle sanık hakkında uygulama yeri olmayan 5237 sayılı Yasanın 143 ve 35. maddesine göre karar verilmesi,

3-Sanığın ikrar içeren savunması ve yapılan keşfe göre,16.08.2006 günü gece sayılan zamanda yakınan ...'in üç katlı evine mutfak kapısından girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın 20.10.2006 günlü celsede yakınan isimlerini karıştırması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılmaması,

4-Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,