Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/9630 K.2013/24647

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakınanın da oyun oynadığı iş yerinden bir arkadaşını arayacağından bahisle,cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b madde ve fıkrası yerine, aynı Yasanın 141/1. maddesine göre uygulama yapılması,

2-Yakınandan çaldığı telefonu evine götürmek suretiyle saklayıp, aynı gün kolluk tarafından yakalandığında olay tarihli "Yakalama Tutanağı” içeriğine göre suçunu kabul edip çaldığı telefonun evde olduğunu söyleyerek, eşyanın yakınana geri verilmesini sağladığı anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCY'nın 168/1. maddesiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı Yasanın 51. ve 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına karar verilirken, gerekçe olarak sabıkalı kişiliği ve daha önce hırsızlık suçu işlemiş olması gösterilse de; sanığın adli sicil kaydındaki cezanın suç tarihinden sonra kesinleştiğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,