KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/9776 E., 2013/22094 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince
Sanığın 5237 sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınan Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/626-2004/80 sayılı 5 ay 5 gün hapis cezasına ilişkin kararının yerine getirme tarihinden suç tarihine kadar aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen üç yılın geçtiği ve tekerrüre esas alınamayacağı, bu ilam yerine sanığın adli sicil kaydında yazılı tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyet olan Karşıyaka 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01.05.2003 gün ve 2000/234-2003/568 sayılı kararına konu olan kasten yaralama suçundan hükmedilen erteli adli para cezasının esas alınmasının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/9776, K. 2013/22094, 11 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama