Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/10950 K.2014/19910

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkların suç tarihinde gece vakti yakınan Ö.. Ö..'in manav reyonu sorumlusu, yakınan S.. E..'ün sorumlu müdür olduğu markete gelip, 2 kilo muz alıp para vermeden ayrılmak istemeleri üzerine, yakınan Özcan'ın muzları geri almak istediğinde sanıkların "Biz bu mahallede hiçbir şeye para vermeyiz" diyerek yakınan Özcan'ı adli raporunda belirtildiği şekilde dövdükleri, manavı dağıttıkları ve sanık C.. S..'ın yakınan Sıtkı'ya tornavida salladığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, "eşit" alınmasına karar suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,