Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12236 K.2014/19487

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13.03.2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanığın, olay gecesi, yolda yürümekte olan yakınanın kolundaki çantayı çektiği, yakınanın çantayı vermemek için direnmesine karşın, sanığın çantayı çekmeye devam ettiği, bu çekişme sonucunda sapı kopan çantayı alan sanığın kaçtığı olayda; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan uygulama yapılması,

Kabule göre;

2-)Sanığın, olaydan yaklaşık bir saat kadar sonra, kolluk görevlileri tarafından çevrede yapılan araştırmada, suça konu çanta ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-)5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

4-)5237 sayılı TCK'nın 61.maddesindeki sıralamaya aykırı olarak, sanıklar hakkında, anılan Yasanın 143/1 maddesinin, 35/2. maddesinden sonra uygulanması,

5-)Sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin uygulanmaması,