Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12324 K.2015/1140

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında tehdit suçundan kamu davası açıldığı, Asliye Ceza Mahkemesi tarafından eylemin yağma suçunu oluşturacağından bahisle görevsizlik kararı verildiği, Ağır Ceza Mahkemesinde sanık ...'in zorunlu savunmanının olduğu 03.03.2008 tarihli oturumda görevsizlik kararı ve eklerinin okunduğu; sanığın savunmasının alındığı 09.06.2008 tarihli oturumda ise, sanığa isnat edilen suçun anlatıldığı, sanığın zorunlu savunmanının olduğu 27.03.2009 tarihli oturumda Cumhuriyet Savcısının, sanıkların TCK'nın 150. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 106. maddesinden cezalandırılması yönünden mütalaa verdiği, hiçbir aşamada da savunma hakkının kısıtlandığı yönünde herhangi bir itirazın olmadığının anlaşılması karşısında, sanık Müslüm yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin, “ayrı ayrı” yerine, “mütesaviyen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,