Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12703 K.2014/21707

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26.03.2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık F.. G.. hakkında sabıkasında yer alan Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2001 gün, 2001/193 Esas ve 2001/251 Karar sayılı ilamı 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesindeki tekerrüre ilişkin koşulları taşıdığı halde, esas alınmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar F.. G.. ve E.. G..'in, gündüz 09:00 sıralarında katılan A.. E..'a ait benzin istasyonuna firari sanık Mustafa'nın kullandığı çalıntı araçla gelerek pompacı mağdur E. Y..'dan sanık Mustafa'nın 60-TL lik benzini depoya doldurmasını istediği, dolum yapıldıktan sonra araç içerisinde uyur vaziyette gözüken sanıkların yanına giderek onları benzinin ücretini ödemeleri için sarstığı, bu sırada da kendisi araca binerek kapısı açık bir şekilde hızla olay yerinden uzaklaştığının anlaşılması karşısında, sanıkların mağdurdan benzinin alımı öncesinde

gerçekleştirdikleri herhangi bir hile oluşturacak hareketlerinin bulunmadığı, sanıklardan Mustafa'nın hırsızlık eylemini tamamlayabilmek için zaman kazanmak maksadıyla diğer uyuyor gibi gözüken sanıkları sarsması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 157/1.maddesi uyarınca sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan haklarında hüküm kurulması,

2-Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “ eşit şekilde tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

4-Sanık E.. G.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanırken aynı Yasanın 58/7.maddesi uyarınca “Mahkumiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir” düzenlemesi karşısında; hakkında 1 yıl denetim süresi ve buna bağlı olarak 51/6. madde gereğince tedbire hükmedilmesi,