Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12768 K.2014/21098

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/4.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığı bozma suçunu da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 81/2-3, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1, 116/4. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de,

sonuç ceza açıkça lehe olduğundan karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin doğal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.