Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12971 K.2015/43879

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınanın bir araç alışverişinden dolayı borçlu olduğu sanık Deniz, yanında arkadaşları olan diğer sanıklarla kahvehanede oturan yakınanın yanına gidip yemek yiyeceklerini söyleyerek lokantaya götürdükleri ve burada aralarındaki konu hakkında konuşup anlaştıkları, yemekten sonra evine kendisinin gidebileceğini söyleyen yakınanın sanıkların araçlarıyla bırakma teklifini kabul ettiği, sanıkların ıssız bir yerde aracı durdurup yakınanı dövdükleri ve orada bırakıp gittiklerinin anlaşılması

karşısında; sanıkların suç işlemek için hile ile yakınanı ıssız yere götürdüklerinden tebliğnamedeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığına yönelik bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,