KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/13603 E., 2012/16313 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/06/2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suç yerinin gerekçeli karar başlığında yazılmaması ve suç tarihinin 19.10.2002 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden, 5237 sayılı TCY’nın 141ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun gündüz vakti yakınanın otomobilinin ön cam fitili kesilmek suretiyle içeriye girilip araç teybinin çalınması şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle, şikayetin mevcut olması karşısında;
eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasanın 151/1.maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde eylemin 5237 sayılı yasanın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğunun kabulü ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır .
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Yasa uyarınca lehe değerlendirme yapılırken,Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda, aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/13603, K. 2012/16313, 2 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama