Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/14199 K.2014/20339

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, hırsızlık maksadıyla girmiş olduğu mağdur Şermin'in evinden iki adet cep telefonu ve 100.-TL civarında parayı aldıktan sonra evden ayrılıp bahçeye çıktığı anda karşılaştığı diğer mağdur Alican'a cebir uyguladığı, bu bağlamda sanığın yağma eyleminin eklenti niteliğindeki bahçede gerçekleştirdiği, Ceza Genel Kurulunun 27.1.2009, 2008/6-2003 esas ve 2009/3 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesinin yağma suçunun konutun içerisinde işlenmesi durumunda uygulanabileceği, eklentide işlenmesi halinde anılan maddenin (d) bendiyle uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanığın, mağdur Şermin'in evinden iki adet cep telefonu ve 100.-TL civarında parayı aldığı, yakalandığında iki adet cep telefonunu rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiği; mağdur Alican'ın 15.04.2009 günlü oturumda alınan beyanında “Zararlarının tamamen karşılandığını” beyan etmiş olmasına rağmen, mağdur Şermin'in 17.06.2009 günlü oturumda alınan beyanında, “Sadece telefonların iade edildiğini, paranın iade edilmediğini” beyan edip kısmi iadeye rıza göstermediğinin anlaşılması karşısında; mağdurların beyanları arasındaki çelişki giderilerek, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, etkin pişmanlık konusunda yazılı şekilde karar verilmesi,