Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/14407 K.2013/4181

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.6.2012 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Benzer yöntemle İstanbul’un çeşitli ilçelerinden klima çalan sanıkların bunları satmaya giderken Ümraniye İlçesinde kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları, yakalanmalarının ardından bir kısım klimayı sattıkları yeri gösterdikleri, bir kısım klimanın ise sanık ...’un kömürlüğünde olduğunu söyledikleri, dosya içerisinde bulunan 11.07.2001 tarihli Ümraniye Asayiş Şube Müdürlüğünün.

Ümraniye Savcılığına hitaben yazdığı gözaltı uzatım talebi ve 18.07.2001 tarihli Güngören İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan olay bildirim yazılarından Güngören ilçesinden çalınan klimaların elde edildiğinin bildirildiği.

17.07.2001 tarihli teslim tutanağında ise yine Güngören ilçesinden çalınan toplam iki adet klimanın teslim edildiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/1.maddesinin uygulanma olanağının karar yerinde değerlendirilmemesi,

2-Sanıkların, TCK’nun 53.maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına , aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca da kendi alt

soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,