Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/14501 K.2014/6706

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Uyarlama kararları temyiz yasa yoluna tabi olduğundan ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1.maddesi uyarınca hükümlüler yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılma haklarını ortadan kaldırmayacağından, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 27.07.2005 tarih ve 2005/1093 Müt. sayılı itirazın kabulü yönünde vermiş olduğu karar kaldırılarak ve hükümlülerin temyiz dilekçesinin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2005 gün 2004/62 Esas 2004/334 Ek Karar sayılı kararına yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- Hükümlüler ...ve ...hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, hükümlüler ...ve ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, II- Hükümlüler ...ve ...hakkında Mağdur ......'e yönelik yağma suçu yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

2- Kararın sonunda 13.06.2005 olarak belirtilen karar tarihinin gerekçeli karar başlığında 16.06.2005 olarak gösterilerek karışıklığa neden olunması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4- Hükümlüler ...ve ...'un olay tarihlerinde gündüz vakitlerinde sokakta yürümekte olan mağdurlar ......'in yanına araç ile yaklaşarak hükümlülerden birisi aracı kullanırken diğer hükümlünün mağdurları yerde sürüklemek suretiyle zorla kollarında asılı bulunan çantalarını alarak kaçmaları biçiminde gerçekleşen eylemlerinin mağdur sayısınca 765 sayılı TCK'nun 495/1, 59/2, 31, 33. maddesindeki suçu oluşturduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-c, 62, 53. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin ve anılan Yasa maddesinin her suç için ayrı ayrı uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,