Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/14862 K.2015/39707

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın yanında kimliği belirsiz suç arkadaşıyla birlikte, minibüste yolcu olarak bulunan katılanın montunun cebindeki telefonu almak için hamle yaptığı, ancak katılanın sanığın elini hissetmesi üzerine alamadığı, bu sefer sanığın başka bir şahsın cebine elini sokmaya çalıştığı sırada bağırması üzerine, katılana saldırdığı, aşağı indiklerinde kavganın devam ettiği, sanığın mağduru bacağından bıçakla yaralayıp olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesinin yollamasıyla aynı yasanın 497/1. maddesinde belirtilen yağma suçunu oluşturduğu,

ancak 5237 sayılı TCK’da dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi nedeniyle, sanığın eyleminin anılan Yasanın 142/2-b, 35/2 ve 86/2-3, e. maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu, lehe yasa karşılaştırmasının bu suçlara göre yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,