Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/14950 K.2013/4459

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II-) Sanıklar ... ve ... hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın anlatımlarına göre; sanık ...'ın diğer sanıklar ...

ve ... ile birlikte yakınanın işyerine gittiği, kendilerini ...’in gönderdiğini söyleyerek ...'den olan alacağından vazgeçmesini söyleyip bıçak dayayarak boş kağıdı imzalamasını istedikleri, kabul etmemesi nedeniyle değişik bölgelerine bıçaklarla vurarak ve yüzüne biber gazı sıkarak otomobile doğru götürdükleri, yakınanın cep telefonunu çıkartıp polisi aramak istediği sırada sanık ...’ın eline vurarak telefonunu yere düşürdüğü ve daha sonra da yere düşen telefonu aldığı, sanıkların elinden kurtularak kaçması ve bağırarak yardım istemesi üzerine,

arkasından koşmalarına rağmen yakalayamamaları ve olay yerine gelenlerin olması sebebiyle, sanık ...'ın kullandığı araca binerek kaçtıkları, aracın plakasının ihbarı üzerine görevliler tarafından yakalandıkları, suçta kullanılan bıçaklardan bir tanesinin sanık ...’nın üzerinden ele geçtiği ve ayrıca otomobilin sağ arka paspasının altında gizlenmiş vaziyette yakınana ait cep telefonunun bulunduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden, hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,