Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/1507 K.2014/10349

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki A.. D..'in 16/07/2008 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında zararları karşılandığı için sanıklardan şikayetçi olmadığını belirtmesi, yargılama aşamasında da 26/02/2009 tarihli keşif sırasında da sanıklardan birinin ağabeyinin dava açıldıktan sonra gelip 3000 TL zararını ödediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; müştekinin zararının hangi aşamada karşılandığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 168/1 veya 168/2.maddelerinden hangisinin uygulanması gerektiği belirlenmeden, sanıklar hakkında aynı Yasanın 168/2.maddesinin uygulanması,

2- Zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesinin aynı Kanunun 61/5. maddesi hükmüne aykırı olarak, 168. maddeden sonra uygulanarak hüküm kurulması,

3-Suça konu hurda demirin toplam değerinin 3000-4000 TL arasında olduğu, hurda demirin taşındığı ve müsaderesine karar verilen .........plakalı kamyonetin ekonomik değeri tespit edildiken sonra 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi uyarınca,

aracın müsaderesinin suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olup olmayacağı, tespit edilmesini müteakip, müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suçları birlikte işleyen sanıkların, neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “ müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,