KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/15171 E., 2012/22641 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.6.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Hırsızlık eyleminin Kunduzhan Sağlık Ocağındaki danışma odasında askıda bulunan katılana ait çantadaki paraların alınması suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 141/1 maddesinden hüküm kurulması,
2-) Sanığın, talimat yolu ile alınan 05/12/2006 tarihli savunmasında tarafına 2 aylık bir süre verilmesi halinde zararı karşılayabileceğini belirttiği halde, sanığa istediği süre verilip, 5237 sayılı TCK'nın 168.maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-) Sanığın Ankara 12.Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/768 Esas 2003/1100 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, 4-) Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/15171, K. 2012/22641, 3 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama