Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/15348 K.2015/750

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık lehine olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de; temyiz incelemesindeki denetleme sırasında, 765 sayılı Yasaya göre verilen sonuç cezanın her durumda ve açıkca sanık yararına olduğu anlaşıldığından ve koşulları bulunmayan 5237 sayılı Yasanın 145. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 5275 sayılı Yasanın 99/1. maddesi gereğince, hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu ve varlıklarını ayrı ayrı koruyacağı gözetilmeden, cezaların toplanması suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasındaki TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin 'a,b,c,d,e' bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve “Sanığa her iki suçundan dolayı verilen cezaları toplanarak sanığın NETİCETEN 14 AY 15 GÜN HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA” cümlesinin hükümden çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Kısa kararda, sanığın eyleminin görevli polis memurlarına direnme suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 265/1-4, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verildiği halde, hükmün gerekçesinde sanığın eyleminin 765 sayılı Yasanın 191/2 ve 5237 sayılı Yasanın 106/1-2. maddelerinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,