KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/15467 E., 2013/23914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
393 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/08/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde
Gerekçeli karar başlığında sanığın 1983 olan doğum tarihinin 1986 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edildiğinden.
5237 sayılı TCK'nın 141. ve 142. maddelerinde yer alan hırsızlık suçu 765 sayılı TCK'da yer alan 493/1. maddesinden farklı özelliklere sahip olup sanığın eyleminin hırsızlık suçunun yanı sıra 166/1, 119/1-c maddelerinde yer alan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu düşünülmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı yasanın 142/1-d maddesi ile değerlendirme yapılıp mağdurun keşifte şikayetinden vazgeçtiği gözetilmeden 5237 sayılı Yasanın 151. maddesinin lehe yasa değerlendirmesinde ele alınması,
kanuna aykırı ise de uygulama açıkça sanık lehine olup, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamış;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 61, 55/3, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 116/1, 119/1-c, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY'nın 66/1-e maddesinde, anılan Yasa'nın 142/1-b ve 116/1,
119/1-c maddelerine uyan hırsızlık ve birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği ceza için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre 15-18 yaş grubunda bulunan sanık için bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi gözetildiğinde, hükümlülük kararının verildiği 09.02.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar aynı Yasa'nın 66/1-e, 2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık sürenin geçmiş bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/15467, K. 2013/23914, 27 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama