Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16513 K.2013/5955

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2003 günlü hükümlülük kararının, ... tarafından temyiz edilmeksizin adı geçen yönünden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine ya da mahkemece kendiliğinden uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, kurulan ilk hükmün hükümlü yönünden kesinleşmesinden sonra,

aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilip, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 06.12.2005 günlü ilamıyla 5237 sayılı TCY’nın 7. maddesi ile 5252 sayılı Yasanın 5349 sayılı Yasayla değişik 9. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi üzerine, sanık ... ile birlikte yargılanan hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından,

hükümlü hakkında yeniden kurulan hükme yönelik savunmanının temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

II-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, suça konu teybi sattığı kişiyi göstermek suretiyle, iadeyi sağladığı ve koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin lehe olan yasanın belirlenmesinde değerlendirmeye esas alınması gerektiği düşünülmeden, yasal olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2-) Sanık hakkında Niksar Sulh Ceza Mahkemesinin 1999/5-462 esas ve karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilip 20.03.2000 tarihinde yerine getirilen tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve 765 sayılı TCK’nın 522/3. maddesi uyarınca, cezasından indirim yapılamayacağının gözetilmemesi,

3-) Sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCY'nın 493/1, 523, 59/2, 81/2-3. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 168, 62, 53. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5237 sayılı Yasanın sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,