Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16756 K.2014/20991

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın sabah kalktığında hırsızlık olayını fark ettiğini bildirmesi, sanığın da suçu kabul etmemesi karşısında; suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğini gösteren kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı Kanun değerlendirmesi sırasında 143.madde ile artırım yapılması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 53, 116/1, 53.maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları ile (konut dokunulmazlığını bozmak suçu bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri) değerlendirilip, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiğinde zorunluluk bulunması,