Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16832 K.2013/1925

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK'nın 7/2. ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

yakınanın iş yerine, muhkem ve sağlam olan kepenk kilitlerini kırarak girip, pek fahiş değerde bilgisayarları çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2. ve 151/1. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre.

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılarak cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

2-) Suç tarihi olan 28.12.2004 günü Mersin'de güneşin saat 06.50'de doğduğu, yakınanın olay günü saat 06.30 sıralarında evine polislerin gelmesi üzerine hırsızlık yapıldığını anladığını belirtmiş olması ve sanığın da atılı suçu işlemediğini savunması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e. maddesi ışığında, sübut bulan suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, cezada anılan Yasanın 143/1. maddesi ile arttırım yapılması,

3-) Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,