Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16891 K.2012/19004

Hırsızlık suçundan sanık ... ile ... ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetlerine ilişkin ANKARA 19.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2007 gün ve 2005/359-2007/153 sayılı kararının, Dairemizin 02.02.2012 gün ve 2007/19116 – 2012/1309 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.04.2012 gün ve 2007/146621 sayılı yazı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine, dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

05.07.2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99-101. maddeleriyle 5271 sayılı CMUK'nın 309 maddesindeki vaki değişiklik karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca henüz karara bağlanmamış itiraza konu dava dosyasının öncelikle özel daire tarafından incelenmesini zorunlu kıldığından, anılan dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığı tarafından Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek değerlendirilip karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahkeme tarafından yapılan kovuşturma sonucunda, 07.03.2007 tarihli karar ile sanıklar ... ile ... ...'in 10.03.2005 günü, saat 15.30 sıralarında otobüs durağında bekleyen ya da otobüse binmiş olan yakınan ...'in çantasının fermuarını açıp, içinde parası, kimliği ve banka kartları olan cüzdanını özel beceri göstermek suretiyle çaldıkları kabul edilerek, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 35/2, 145/1, 62/1, 53/1-a-b-d. maddeleri gereğince 2'şer ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

Hüküm sanıklar savunmanı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 11.09.2007 tarihli tebliğnamesinde, hükmün onanmasını istenmiştir.

Dairemizin 02.02.2012 gün ve 2007/19116 – 2012/1309 sayılı ilamı ile esaslı işlemlerin yapıldığı 07.03.2007 günlü son oturum tutanağının birinci sayfasının hakim tarafından imzalanmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.04.2012 gün ve 2007/146621 sayılı yazında özetle, imza eksikliğinin şekli bir eksiklik olduğunu, yerinde tamamlanmasının olanaklı bulunduğunu ve hükmün esastan incelenmesi gerektiğini ileri sürerek itiraz yoluna başvurmuştur.

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2012 gün ve 2011/2-299 Esas, 2012/156 Karar sayılı kararı ışığında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

2- Dairemizin 02.02.2012 gün ve 2007/19116 – 2012/1309 sayılı “BOZMA” kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

07.03.2007 günlü son oturum tutanağının birinci sayfasının hakim tarafından imzalanmaması, yerinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/6-7-son, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 Sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin suçun işlendiği 10.03.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,