Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16969 K.2012/17147

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında hırsızlık suçundan kamu davası açılmış ve BABAESKİ Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/329 esas 2008/174 karar sayılı kararıyla TCK'nın 142/1-e maddesi uygulanarak mahkumiyet verilmiştir. Dairemiz 2008/23712 esas 2012/12779 karar sayılı ilamıyla;

1-5560 sayılı Yasanın 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı yasanın 231/9. maddesi gereğince sanıklar ... ve ...'a taksitler halinde ödeme olanağı tanındıktan sonra sonucuna göre değerlendirme yapılması gerektiği düşünülmeden yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi;

2-Sanık ...'nin tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesiyle uygulama yapılmaması;

3-Kabule görede, TCK'nun 53. maddesiyle uygulama yapılması gerekçesiyle yerel mahkeme kararını bozmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı talebinde özetle; (1) nolu bozma yönünden zararın belli olduğunu ayrıca sanıkların zararının giderilmesi için herhangi bir anlatım, irade beyanı ve çabalarının olmadığını gerekçe göstererek 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin koşullarının oluşmadığını; (2) ve (3) nolu bozmalar itibariyle belirtilen hususların yeniden yargılamayı gerektirmediğini ve düzeltilerek onama yapılabileceğini belirterek itiraz Yasa yoluna başvurmuştur.

İtiraz üzerine yapılan inceleme sonucu; Dairemiz ilamının (1) nolu bendinde 5271 sayılı Yasanın 231. maddesi nedeniyle bozma kararı verilmiş ise de; Yargılama aşamasında yakınanın 350 TL olan ve belirli olan zararının giderimi yönünde herhangi bir gayrette bulunmayan sanık hakkında objektif koşullardan birini oluşturan “suçun işlenmesinde mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderme” koşulu gerçekleşmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması olanağı bulunmadığından itirazın kabulüne; (2) nolu bendinde TCK'nın 58. maddesi nedeniyle bozma kararı verilmiş ise de; sanık ...'nin sabıkasına esas adı geçen ilam tekerrüre esas olduğundan ve aleyhe temyiz

TÜRK MİLLETİ ADINA

bulunduğundan hüküm fıkrasına yazılmak suretiyle düzeltilerek onanmasına; (3) nolu bendinde 53. maddenin uygulanmamasınedeniyle bozma kararı verilmişse de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına yazılmak suretiyle düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE, Dairemizin 2008/23712 esas 2012/12779 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğir temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...'nin adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2003 tarih ve 2002/390 esas 2003/279 karar sayılı ilamıyla, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması;

2- Sanıkların TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanıkların, TCK'nın 53. maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında