Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16989 K.2015/37805

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; daha evvel belli aralıklarla yakınana toplam 2000 TL borç para veren, ancak istemesine rağmen yakınandan parayı alamayan sanık ....’in, suç tarihi olan 17/10/2008 günü, gece saat 02:00 sularında, yanında bulunan ve aynı işyerinde çalışan arkadaşları diğer sanıklar .... ve .... ile birlikte, araçla evlerine doğru giderken, .. meydanındaki .....

Sokak üzerinde yakınan... ile karşılaştıkları, sanık ...’ın, yakınana “benim paramı neden vermiyorsun” diyerek sinkaflı sözlerle birlikte hakaret etmeye başladığı, yakınanı araca çağırdığı, yakınanın binmek istememesine rağmen ısrar üzerine, korkarak ve zorla söz konusu araca bindiği, önce araçla Kadifekale’deki bir top sahasına götürerek, burada sanıklar .. ve ...’ın, onu yumrukla darp ettikleri, bilahare yakınanı, sanıklardan ..’ın, .. Mahallesi, ....

Sokak, No:... adresindeki iş yerine götürdükleri, ikinci kata çıkartıp, yakınanın üzerinde bulunan Nokia 2100 marka cep telefonu ile kredi kartı ve cüzdanını aldıkları, tekrar paranın ödenmesi konusunu konuşmaya başladıkları, fakat yine çıkan tartışma sonucu, sanık ..’ın, yakınana iki-üç tane yumruk ve tokat atmasıyla, yakınanın oradan ele geçirdiği kırmızı saplı sopa ile sanık ...’a karşılık verdiği, diğer sanıklar .. ve ..’un da gelerek üçü birlikte yakınana vurduktan sonra yakınanın el ve ayaklarını kemer ile bağladıkları, olay yerinde bulunan köpeği de kaçmasın diye oda giriş kapısının önüne bağlayıp, sanık ..’ın işyerinden ayrıldığı,

diğer sanıkların ise, başka odaya geçip, yattığı, söz konusu yerde yaklaşık altı saat kadar bağlı kalan yakınanın, bağladıkları kemeri gevşetip, çözerek, odadaki, masanın da üzerine çıkıp, havalandırma penceresinden kaçmak suretiyle ellerinden kurtulduğu, aldırılan doktor raporuna göre de yakınanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, bu haliyle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCY'nin 150/1.madde yollamasıyla “kasten yaralama ve cebir yoluyla birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlarını oluşturduğu,

kasten yaralama suçu yönünden yakınanın şikayetinden vazgeçmesi göz önünde bulundurularak uygulama yapılması gerekirken bu hususun değerlendirilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Ayrıca, Mahkeme’nin kabul ve gerekçesinde açıklandığı üzere, sanıkların, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 150/1. Maddesindeki hukuki bir alacağı tahsil amacıyla cebir yoluyla ve birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğundan bahisle bu suça uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 3-b maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiş olması karşısında; hüküm kısmının (2.) maddesinde, suç türünün "cebir yoluyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" yerine "tehdit" olarak yazılmış olması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edildiğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanıklardan....'in 01/04/1981, ....’ın 04/11/1986 ve....’ın da 15/05/1987 olan doğum tarihlerinin tam olarak gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması yerinde tamamlanması olanaklı eksiklik ile gerekçeli karar başlığında, 17.10.2008 olan suç tarihi yerine, 18.10.2008 yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık ...’in adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil ) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 24 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istemden farklı gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,