Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/17240 K.2014/20280

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, saat 23:40 sıralarında, giriş kapısının muhkem camını sert bir cisimle kırdığı yakınana ait işyerine şahsi çeviklikle girerek hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında;

eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,143 maddesinde belirtilen hırsızlık ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarının yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4. maddesindeki geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, bu konularda değerlendirme yapılmaması ve sanığın, suça konu 300 TL parayı hakimiyet alanına geçirdikten sonra, kolluk görevlilerince görülüp yakalandığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.