Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/17669 K.2013/8968

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/09/2012 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 765 sayılı TCK’nun 81/2-3. maddesi ile uygulama yapılmaması ve aynı neviden olan hırsızlık suçundan mükerrir olmasına rağmen cezasından anılan Yasanın değer azlığına ilişkin 522/1. maddesi ile indirim yapılarak aynı Yasanın 522/son maddesine aykırı davranılması karşı temyiz bulunmadığından.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulmuş ise de, her iki Yasa hükümlerinin bir bütün olarak olaya uygulanması sonucunda, 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık yararına bulunduğunun anlaşılması karşısında, sonuca etkili olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.