Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/17812 K.2015/39995

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık R.. Ö.. ve hakkında beraat kararı verilip keşinleşen F.. D..'in, olay gecesi yolda yürümekte olan yakınanı araç ile takip ettikleri; önce yakınana, “Konuşabilir miyiz” diyerek laf attıkları, yakınanın cevap vermemesi üzerine araç ile hafif şekilde çarpıp yere düşürdükleri, araçtan inen sanık Ramazan'ın bıçak ile yakınanı bacağından bıçaklayıp elinde bulunan cep telefonunu zorla aldığı, olayın tek görgü tanığı olan C.. Ş..'nin 07.10.2008 tarihli Savcılık beyanında, araçtan inip yakınanı bıçaklayan kişinin zorla telefonu aldığını belirtmesi karşısında, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, delillerin tayin ve takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık Ramazan'dan alınmasına hükmedilmesi,