Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/18092 K.2015/39968

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II- Sanıklar ... ve... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçları ile sanık... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/10/2010 tarihli iddianamede, sanıklar ... ve... hakkında mala zarar verme ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dava açılmasına karşın herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, zamanaşımı içerisinde yerinde karar alınması olanaklı görülmüş; sanıklar hakkında yağma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-h maddesi yerine anılan Yasanın 109/2. maddesi olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Katılan ...’ın, sanıklar tarafından yaralandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile uygulama yapılarak sanıklar hakkında eksik cezaya hükmedilmesi; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin, “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,