Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/18382 K.2013/10053

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/09/2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın vekaletnameyle görevlendirdiği savunmanı Av. ... 'ın vekillik görevinden istifasından sonra sanığa mahkemece zorunlu savunman atandığı, kendisine gerekçeli karar tebliğ edilen sanığın zorunlu savunmanı ile birlikte hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanık ...'in hırsızlık suçundan önceki hükümlülüğü bulunduğu, sanıklar ... ve ... hakkında ise erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle talebin reddedilmesine karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b. maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suç tarihinde güneşin saat 05.44’te doğduğu, hırsızlık eyleminin sanıkların anlatımına göre sabah ezanı okunduğu sırada (gece 03.56-04.30 saatleri arası) gerçekleştiği ve suçun anılan Yasanın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesinin, işyeri dokunulmazlığı suçunda aynı yasanın 116/2-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, iş yeri dokunulmazlığını üç kişi birlikte işleyen sanıklar hakkında anılan yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından, ./..

-2-

Sanıkların yakınana ait iş yerinden toplam 641.750.000 Lira değerinde sigara ve gıda maddelerini çalıp bir başka hırsızlık suçundan yakalandıklarında sanık ... ve ...'ın bir kısım başkasına sattıkları ve bir kısım evlerinde sakladıkları suça konu malların yerlerini gösterip bunların yakınana teslimini sağlamak suretiyle kendisinin zararını kısmen karşıladıklarının anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, yanılgılı uygulama neticesi bulunan sonuç ceza sanıklar lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

...