Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/1926 K.2014/13252

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Yasanın 122.maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY’nın 50/5.maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 151/1, 31/2, 62/1, 52 .maddeleri uyarınca hükmolunan 1000.00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelenmesinde :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

5237 sayılı TCY.nın 2.maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanıklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü

güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,