Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/20163 K.2015/39760

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık L.. Ç..'ın mağdurlar M... V.. A.., M.. T.. ve U.. Ö..'e yönelik; sanık M.. A..'ın mağdurlar U.. Ö.. ve M.. T..'e yönelik eylemlerinden dolayı verilen beraat hükmünün incelemesinde;

Sanıklar savunmanlarının temyizleri ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık L.. Ç..'ın mağdurlar Z.. A.. ve V.. T..'ya yönelik; sanık M.. A..'ın mağdurlar M...V.. A..., Z.. A.. ve V.. T..'ya yönelik eylemlerinden dolayı verilen hükmün incelemesine gelince;

Sanık M.. A.., mağdur M... V...'dan düğün salonu içindeyken tehditle para istediği, sanık L.. Ç..'ın da bir iş merkezi içinde bulunan mağdur Zeki'den tehditle para istediğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğundan,