Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/20689 K.2015/11952

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun mağdur ve sanığın birlikte ikamet ettikleri konutta işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (d) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdurun 16.1.2009 tarihli dilekçesinde oğlu olan sanığın evden aldığı eşyaları daha sonra geri getirdiğini belirttiği, kovuşturma aşamasında ise, sanığın aldığı eşyaları ablası olan tanık Yıldız'ın evine götürdüğünü bunu öğrenince de eşyaları kızının evinden alıp tekrar kendi evine getirdiğini söylediği, tanık Yıldız'ın da bu şekilde anlatımda bulunduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle eşyaların kim tarafından eve geri getirildiği hususu tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra, sanığın iadesinin söz konusu olması durumunda iade zamanı araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3.maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,