KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/20888 E., 2012/24492 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Temyiz isteminin reddi
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/05/2010 gün ve 2009/288 Esas, 2010/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, sanık savunmanın 31.05.2010 günlü süre tutum dilekçesi ile bu karara karşı ayrı ayrı dilekçelerle itiraz ve temyiz taleplerinde bulunduğu, Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/07/2010 gün 2010/804 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği, sanık savunmanının temyiz isteminin de ele alınıp Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/08/2010 gün ve 2009/288 E. 2010/157 K. sayılı ek kararı ile reddedildiği, bu red kararının sanık savunmanınca 08.09.2010 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmış ise de;
Anılan mahkemece 13/08/2010 gün ve 2009/288 E. 2010/157 K. sayılı ek karar ile özetle; "hükmün açıklanması kararının temyizi olanaklı olmadığından talebin reddine" karar verilmiş ise de 5271 sayılı CMK.nın 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının bir kanun normu olduğu gözönüne alındığında talebin itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye göndermek yerine red kararı vermesi yasal düzenlemeye açıkça aykırı olduğu, yasa normuna aykırı davranılarak yeni yasa yollarının oluşturulmasının mahkemeye verilmiş bir yetki olmadığı;
Ceza yargılamasında yasa yolu isteme göre değil yasa sistematiği ve normları dikkate alınarak belirlendiği, 5271 sayılı Yasanın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu, sanık savunmanı
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/20888, K. 2012/24492, 18 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama