Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/21019 K.2015/39582

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar K.. M.., N.. Ç.. ve Y.. Ç.. ile savunmanlarının ve sanık İ.. D.. savunmanının kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınanın telefonu ve kol saatinin yağmalanmasından iki gün sonra polise yapılan isimsiz ihbar üzerine, suça konu telefonun suç eşyasını satın almak suçundan ayrı yargılaması yapılan M.. K..'ta ele geçirildiği ve adı geçenin beyanları doğrultusunda ulaşılan sanık K..

M..'nin üst aramasında suça konu diğer eşya olan kol saatinin de bulunup yakınana iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; rızaen teslim ile oluşan etkin pişmanlık koşulları bulunmadığı halde sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinin uygulanması;

yağma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a-c) bentlerine aykırı biçimde, silahla ve birden fazla kişiyle birlikte işlendiği ve bu nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ile alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle, eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; A-) Sanıklar N.. Ç.. ve savunmanı ile sanık İ.. D.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA; B-) Suçun sanıklar K.. M.. ve Y.. Ç.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük sanık Y... Ç... ile yeterli mali gücü olmayan sanık K.. M..'den, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin adları geçen sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,