Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/22810 K.2013/3787

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/10/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 maddeleri.

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 53, 116/2, 53, 152/1-a, 53. maddelerine uyan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarınıda oluşturacağı, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken sonuç cezalar ayrı ayrı tespit edilip, lehe olan Yasanın buna göre belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken somut olaya 5237 sayılı Yasaya göre uygulanması öngörülen kanun maddelerinin soyut olarak ardı ardına yazılmak suretiyle denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,