KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/23610 E., 2014/21956 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde
TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1, 168/2, 31/3.maddelerine göre belirlenen 9 ay 10 günlük cezadan anılan yasanın 62.maddesi ile indirim yapılırken sonuç cezanın 7 ay 23 gün yerine 7 ay 22 gün olarak saptanması karşı temyiz olmadığından, 5237 sayılı Yasanın 61/5.maddesine aykırı olarak aynı yasanın 31/2.maddesinin, 168.maddeden sonra uygulanması da sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, yaşı küçük olan sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, herhangi bir işte çalışmayan ve geliri olmayan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/23610, K. 2014/21956, 11 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama