Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/2573 K.2013/4478

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun işlendiği dükkanın bulunduğu binanın kapıcısı olan tanık ...’in kollukta alınan beyanı ve toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre, sanığın hırsızlık yapmak amacıyla yakınana ait dükkanın kapısını bir alet ile zorlayıp açarak içeriye girdiği sırada tanık ...’in fark edip kim olduğunu sorması üzerine sanığın, “sen git burası bizim” diyerek cevap verdiği, tanığın iş yeri sahiplerini tanıması nedeniyle polise telefon etmesi için eşine seslendiği sırada, sanığın olay yerinden kaçtığı, tanığın peşinden koşarak sanığı yakalamak istediği sırada sanığın elindeki tornavida ile tanığa saldırdığı,

bu sırada olay yerine gelen kolluk güçlerince yakalandığı olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesi aracılığıyla 497/1. maddesine uyduğu, 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olması nedeniyle, eylemin aynı yasanın 142/1-b, 35/2, 116/2, 151/1. maddelerinde düzenlenen bina dahilinden hırsızlığa kalkışma, iş yeri dokunulmazlığının bozma ve mala zarar verme suçları ile hırsızlık suçuna kalkışma eyleminin kesintiye uğraması sonrasında, kaçmaya yönelik gelişen olayın ise aynı Kanunun 106/2-a maddesinde belirtilen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,