Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/26815 K.2014/22527

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

21.06.2010 tarihinde zorunlu savunmanı huzurunda verilen kararı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 15.10.2010 tarihinde temyiz eden sanık ...'in temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ...'in diğer sanıkların eylemlerine fikir ve eylem birliği içerisinde katıldıklarının anlaşılması karşısında; haklarında işyeri dokunulmazlığını bozma suçunudan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/2. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1.maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; sanıklar hakkında anılan Yasanın 7. maddesi uyarınca velilerine teslimine ilişkin tedbirin uygulanmasına karar verildi.