Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/27754 K.2013/6255

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Suç tarihinde güneşin saat:04.48'de doğduğu ve tanık Mustafa Soner Deniz'in anlatımına göre hırsızlık eyleminin saat:05.30'dan önce gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılmamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 152/1-a ve 116/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçu ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan

yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,