Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/27886 K.2015/39742

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki Ş.. Ç.. ve tanık A.. K..'un beyanlarında; sanık S.. A..'ın, üzerinde bıçak olan kardeşi Gökhan ile birlikte müştekinin evine girerek oğlu Samet'i sorduklarını, evde olmadığının söylenmesi üzerine Samet'in eve girdiğini gördüklerini, kendilerine borcunun olduğunu söyleyerek bıçak teşhir etmek suretiyle tehdit ve hakaret ettiklerini, Samet'in borcunun olmadığını söylemeleri karşısında sanığın eylemi TCK'nın 149/1-a-c-d, 35 maddesine uygun yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki eylemin tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye bu sebeple katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,