KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/28278 E., 2015/39014 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 6 - 2010/332396
- Mahkemesi
- Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03/06/2010
- Numarası
- 2009/241 (E) ve 2010/164 (K
- Suç
- Yağma, yağmaya teşebbüs
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Oluş ve dosya kapsamına göre; özellikle katılanlar Y.. K.. ve S..
S..’in aşamalardaki açıklayıcı ve birbirlerini tamamlayıcı beyanları, katılanların ifadelerini destekler tanıkların anlatımları ile sanığın tevil yollu savunmaları başta olmak üzere tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde; sanığın farklı tarihlerde yaşı küçük katılanları ayrı ayrı tehdit ederek ve cebir kullanarak altın ve para istediği, katılanların da bu tehdit ve cebir altında korkularından 09.10.2009 tarihinden geçmişe dönük tahminen iki hafta öncesinden başlamak üzere sanık M..
T..’a, katılanlardan Y... K.. Ş...’in, sanığın kendisinden tehdit ve cebir zoruyla annesine ait altın gerdanlığı getirmesini istedikten birkaç gün sonra bu altın gerdanlığın getirilmesine güvence olarak, katılana tokat atıp, 50 TL’yi gasp etmesi eyleminin tamamlanmış tek bir yağma ile bu olaydan başka, farklı tarihlerde, iki kez daha para verdiği, katılan S..
S..’in de, bir kez para, bir kez de fındık tabir edilen altını verdiği, son olarak da sanığın yeniden istediği altını getireceğini belirttiği anlaşılan somut olayda; sanığın ilk yağma eylemini tamamladıktan sonra, yenilenen suç kastıyla diğer yağma suçlarını işlediği, dolayısıyla sanığın, her bir eyleminin TCK'nın 148/1. maddesinde düzenlenen basit yağma suçunu oluşturduğu ve buna göre katılanlardan Yahya’ya yönelik üç kez tamamlanmış yağma, Semih’e yönelik de iki kez tamamlanmış yağma ve bir kez de yağmaya kalkışma suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/28278, K. 2015/39014, 1 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama